Na het zien van de filmklassieker ‘La Grande Bouffe’ wil je nevernooit meer eten. Maar van deze romige, pittige tomatensoep blijf je lekker opscheppen. En die romigheid komt van een verrassend geheim ingrediënt: bonen. Gochujang (Koreaanse chilipasta) zorgt voor een lekker vleugje pit.

Wat beweegt vier welgestelde mannen van middelbare leeftijd die zichzelf in een weekend dood willen eten? Dan heb ik het natuurlijk over de filmklassieker ‘La grande bouffe’. Verschenen in 1973, alweer ruim een halve eeuw geleden dus, dit ontluisterende vertoon van gulzigheid. Al bij verschijning een schandaal en altijd controversieel gebleven. Ik zag ‘m lang geleden, maar heb nog altijd hele scènes op mijn netvlies staan. Een drilpudding in de vorm van twee borsten. Onsmakelijke bergen aardappelpuree en polenta. En natuurlijk Marcello Mastroianni, stijf bevroren in een knalblauwe sportauto in de besneeuwde tuin.

Af en toe verschijnt de film ineens weer op het menu. Bijvoorbeeld bij Cinema Culinair. Een club van eetlustige filmliefhebbers die door het hele land filmavondjes organiseren waarbij je tijdens het kijken kunt proeven wat er op het witte doek gegeten wordt. En dan ook werkelijk precies op hetzelfde moment. Een logistieke operatie van jewelste, waarbij het publiek gezellig aan lange tafels zit en bordjes aan elkaar moet doorgeven. Ik heb het twee keer meegemaakt, en vond het een verrassende ervaring. Alleen heb ik nooit begrepen waarom ze ook La Grande Bouffe op hun speellijst hebben staan. Als er namelijk één film is waarna je nevernooit meer wilt eten, dan is het wel deze.

Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op eten, ik heb er zelfs mijn beroep van gemaakt. Maar in deze film schiet de ongebreidelde vraatzucht de kijker nogal – pun intended – in het verkeerde keelgat. En waarom toch allemaal? Die vier mannen lijken slechts uit pure verveling zo nodig dood te willen. En hoezo op deze manier? Werkelijk gigantische hoeveelheden voedsel passeren de revue, het wordt allengs weerzinwekkender. De gerechten voor de film werden trouwens geleverd door de chique Parijse cateraar annex delicatessenwinkel Fauchon. Een ‘suicide gastronomique’ stond in een recensie. Nou, noem dat maar gastronomisch. Ik zei het al: hierna wil je voorlopig niks meer eten. Een film die zwaar op de maag ligt. Nota bene in het land van mijn geliefde Marcel Proust, die slechts één enkel hapje nodig had van zijn madeleine, nou vooruit, twee, om de lezer een hele wereld aan herinneringen voor te schotelen.

We houden het daarom simpel maar geraffineerd met een tomatensoepje. Perfect voor wie met een overschot aan tomaten zit. Liefst rijpe, maar zoniet, ook geen punt, want in de oven krijgen ze extra veel smaak. Een soep met een intrigerend vleugje Koreaanse pit uit een potje. Verrassend romig, niet door de toevoeging van room, maar door er bonen doorheen te mixen. En dat komt goed uit, want we eten te weinig peulvruchten. Maar vooral: heel erg lekker, je blijft ervan smullen!

RECEPT Pittige tomatensoep met bonen

Nodig voor 4 personen:
1½ kilo tomaten
1 blik/pot witte bonen (± 250 g uitlekgewicht)
1 eetl oregano
1 kleine bol knoflook
1 eetl gochujang
handje peterselie/koriander
olijfolie
zout & peper uit de molen

Oven voorverwarmen op 220°C.
Snij de tomaten in kwarten, doe op een met bakpapier beklede bakplaat. Leg de hele bol knoflook ertussen. Bestrooi met oregano, zout en peper. Giet er een flinke scheut olijfolie bij. Hussel.
Rooster 20-30 minuten in de oven tot de tomaten gaar en zacht zijn, hier en daar geblakerd. Laat iets afkoelen, vis de knoflook eruit. Kieper de rest, inclusief vooral ook al het bakvocht van de plaat in de blender. Snij een kapje van de knoflook, pers de inmiddels zachte en milde tenenpuree uit en doe ook dat in de blender. Doe de bonen (inclusief het vocht uit blik/pot) erbij, plus de gochujang. Pureer glad en voeg zoveel water toe als nodig is (± 250 ml) om er de gewenste soepdikte van te maken. Proef! Serveer in kommen met wat fijngehakte groene kruiden en nog een sliertje olijfolie. En ik had nog een restje bladerdeeg over, waar ik soepstengels mee maakte, het is maar een idee.

TIPS:
• Gochujang is pittig-zoete Koreaanse chilipasta, gewoon in rode potjes in de supermarkt. Niet gevonden? Wat cayennepeper, chilivlokken of een scheut sriracha kan ook.
• Je kunt de bonen afspoelen, maar voor dit recept hoeft het niet, want er moet toch nog vocht bij om er soep van te maken.
• En nee, er is niks mis met bonen uit een blik of pot. Maar wie liever zelf gedroogde bonen wil weken en koken, dat mag natuurlijk ook. Dan gebruik je het kookvocht uiteraard ook voor de soep.

Dit recept verscheen eerder in Trouw (©: Koken met Karin).

Bewaar dit recept als pin op Pinterest:

 

ZIN IN ZOET?
In plaats van hartig? Dan is er natuurlijk mijn heerlijke bakboek De Zoete Oven. Vol met 99 foolproof zoete recepten om gelukkig van te worden. Bestel hier bij mij een gesigneerd exemplaar voor jezelf of voor iemand anders om cadeau te geven.