Lekkere aardappels? Daar moet je zo min mogelijk mee doen. Hup, in de aardappelsalade ermee. Maar wat hebben paarden en pony’s daarmee te maken?

Nou jaaa zeg, de achterburen in ons Normandische dorp, die wij altijd ‘de Belgische buren’ noemden, zijn helemaal geen Belgen. Of nu ja, dat hij Fransman is en al vijfentwintig jaar gepensioneerd elektricien, dat wisten we wel. Maar ik had begrepen dat zij van oorsprong Vlaamse is, en dat ze na een heel leven in Frankrijk nog maar een klein beetje Nederlands sprak, met Franse tongval. Dus gemakshalve vatten wij dat samen als ‘de Belgen’. We spreken ze niet zo vaak, maar nu kwam het echtpaar aan het eind van de middag een keer langsgewandeld en boden we ze een drankje aan. En toen zei ze ineens, met duidelijk Twentse tongval, dat ze uit Hengelo komt. Niks Vlaams dus, maar een landgenote! Ze bleken zich zorgen te maken om het paard. Hun tuin grenst aan de achterkant van onze wei, waar sinds jaar en dag twee paarden in staan van een andere buurman. Heel gezellig, want ze zijn reuze nieuwsgierig en komen vaak kijken wat wij nu weer aan het doen zijn. En uiteraard krijgen ze vaak een aai, een handje gras of een wortel. De officiële eigenaar kijkt niet of nauwelijks naar ze om. Eerst hadden we Cayenne en Canberra, maar die zijn verhuisd naar een ander veld en sinds vorig jaar ‘hebben’ we Rose en Bénard.
De voorheen Belgische buren zijn helemaal dik bevriend met ze, maar zij wonen hier dan ook permanent en hebben elke dag contact. Maar plotseling was Rose verdwenen. Verkocht, zo blijkt, en de eenzaam achtergebleven Bénard was duidelijk van slag. De buren probeerden haar nu extra te vertroetelen, met speciaal voor de paarden gekweekte wortels uit hun moestuin, vertelden ze. Alleen deden die het dit jaar niet zo goed, vanwege de droogte. De aardappels daarentegen hadden een geweldige oogst opgeleverd, al aten ze die natuurlijk gewoon zelf op. Prompt kwam de niet-Belgische buurman de dag erna een zak piepers brengen. Het bleken ook nog eens rattes, een heerlijke soort. Vrij klein en langwerpig, heel zacht en romig van smaak. Met lekkere aardappels moet je nooit te veel doen, ook niet schillen.
Gewoon gekookte aardappels kunnen altijd nog, liever maakte ik er deze heerlijke lauwwarme aardappelsalade mee.

Intussen heeft het paard gelukkig gezelschap gekregen van twee pony’s en zelfs een snoezig ponyveulentje, dat we zelf maar Jules gedoopt hebben. Als een soort instant gezinnetje huppen ze nu volop knuffelend met z’n vieren door de wei en alle buren zijn blij.
Recept Franse aardappelsalade
Nodig voor 2 personen:
500 g lekkere aardappels
handvol gehakte verse tuinkruiden (bieslook, peterselie, basilicum, munt, lavas)
2 volle eetl mayonaise
1 volle eetl yoghurt
kneep citroensap
1 eetl kappertjes (of fijngehakte augurk)
1 eetl Dijonmosterd
1-2 eetl (wittewijn)azijn
1 theel kerrie
snuf cayennepeper
zout & peper uit de molen
Was de aardappels grondig onder de kraan, maar schil ze niet. Snij in stukken, was ze nog een keertje. Zet op met koud water en een ferme snuf zout en kook ze beetgaar in ± 10-15 minuten. Het kan nogal variëren, dus prik erin om te checken. Meng intussen alle andere ingrediënten in een grote kom. Met de tuinkruiden kunt u gerust variëren, het is maar net wat u paraat hebt. Giet de aardappels af en meng ze direct door de saus. Proef! Eet meteen of laat afkoelen, maar serveer nooit ijskoud, altijd op kamertemperatuur.
Varianten: Gekookt ei kan er ook door. Net als radijsjes, komkommer of een restje gekookte groente (sperziebonen, broccoli, doperwten). En van een bietje wordt de hele boel mooi roze.
Dit recept verscheen eerder in Trouw (©: Koken met Karin).
Bewaar dit recept als pin op Pinterest:
WERELDGERECHTEN
Zin in nog meer aardappelsalade? In mijn kookboek Wereldgerechten zónder pakjes & zakjes staan een Duitse en een Peruaanse aardappelsalade. Plus nog 97 andere heerlijke recepten, allemaal geschikt voor bereiding in je eigen keuken, zonder dat je het land uit hoeft. Te koop in elke boekwinkel of bestel hier een door mij persoonlijk gesigneerd exemplaar. 


