Dat je weemoedig kunt worden van een verhuizing, dat wist ik wel, maar nu was ik warempel toch ineens verdrietig voor ándermans verhuizing. Die van mijn vriendin Irene, die in het mooiste huis woont dat ik ken. Een vierhonderd jaar oude herenboerderij in Gelderland, pal naast de dorpskerk, met uitzicht over de weilanden en een weelderige tuin inclusief uilenkasten. Ooit leerden we elkaar kennen via onze toenmalige vriendjes, die collega’s van elkaar waren. Die jongens bleken geen blijvertjes, maar wij dames hadden elkaar voor altijd gevonden. Regelmatig ging ik bij haar logeren, of we deden een weekendje huizenruil. En hoewel ik overtuigd grotestadsbewoner ben, raakte ik hier elke keer in vervoering van de totale landelijke idylle. De rust, de eeuwenoude balken, het rieten dak, de kerkklokken, de pluktuin. De kippen die in de beginjaren rond het huis scharrelden, plus de aangewaaide parelhoen. En pal om de hoek een bos vol everzwijnen en hertjes. Ik kon me niet voorstellen dat een mens daar ooit weg zou willen.
Maar ja, hoe gaan die dingen? Intussen zijn de kinderen nagenoeg de deur uit en zowel huis als tuin vergen enorm veel tijd en onderhoud. Dus na lang dubben kocht mijn vriendin toch maar een kleiner huis om de hoek, en ging dit prachtpand in de verkoop. Op het nippertje ging ik nog één keertje logeren. Natuurlijk gingen we wandelen. En lunchen in een uitspanning, waar we allebei kozen voor de seizoenssalade met asperges. 
Die was lekker, alleen viel het nog niet mee om tussen alle sla, tomaatjes, komkommer, ingemaakte ui, ricotta en noten een paar flinterdunne plakjes asperge te ontwaren. Dan maar even langs de lokale aspergeboer, die behulpzaam een heel rek had staan vol pakjes en zakjes van Knorr en Maggi, voor aspergesaus of aspergesoep. Dat die elk jaar weer opduiken in de supermarkt vind ik al verbijsterend, maar dat zelfs een teler zijn liefdevol gekweekte witte goud rücksichtlos wil laten vernaggelen door van die bremzoute poedermix, daar begrijp ik niks van. 
Wij aten ze die avond lekker klassiek, en uiteraard geheel homemade. Voor de laatste keer aan de lange houten keukentafel in mijn bijna verdwenen droomhuis, waar de nieuwe bewoners vast heel gelukkig gaan worden. Terug in Amsterdam maakte ik van de Gelderse asperges een ovenvariant. Want het seizoen is bijna weer afgelopen, en je moet nooit vergeten om te genieten van de dingen die er nú zijn.
RECEPT Asperges met druiven uit de oven
Nodig voor 4 personen (voorgerecht):
16-20 asperges
300 g druiven zonder pit
50 g blanke amandelen
1 bakje ricotta
1 knoflookteen
8 eetl olijfolie
2 kleine theel venkelzaad
2 eetl vloeibare honing
½ citroen
fleur de sel & peper uit de molen
handvol verse munt en/of basilicum of munt
Oven voorverwarmen op 200 °C.
Schil de asperges met een dunschiller en verwijder de houtige uiteindes. Hele dikke exemplaren mogen in de lengte doormidden. Verdeel samen met de druiven over een met bakpapier beklede bakplaat. Meng in een kom 4 eetl olijfolie met honing, de uitgeperste knoflookteen, 1 theel venkelzaad, zout en peper. Hussel door de asperges en druiven. Rooster ± 20-25 minuten in de oven tot alles gaar en zacht is. Strooi na 10 minuten ook de amandelen erbij.
Dressing: Meng de overige 4 eetl olijfolie met citroensap,1 theel venkelzaad, zout en peper. Hak de munt/basilicum en doe erbij.
Serveren: Verdeel de asperges, druiven en amandelen over 4 borden (warm of op kamertempperatuur). Giet eventueel bakvocht bij de dressing en zwiebel die erover. Garneer met dotjes ricotta.
TIP:
Alternatief voor ricotta: burrata of mozzarella.
Dit recept verscheen eerder in Trouw (©: Koken met Karin).
Bewaar dit recept als pin op Pinterest:
WERELDGERECHTEN
Zin gekregen om te verhuizen maar dan zonder te hoeven verhuizen? Reis vanuit je eigen keuken met mijn kookboek Wereldgerechten zónder pakjes & zakjes langs 99 heerlijke foolproof recepten van over de hele aardbol. Te koop in elke boekwinkel of bestel hier een door mij persoonlijk gesigneerd exemplaar. 
