Van oudsher woonden er tal van inheemse stammen op het eiland Taiwan, elk met hun eigen taal en cultuur. Aanvankelijk vooral aan de kust, maar sinds partijleider Chiang Kai-shek in 1949 vanuit communistisch China naar Taiwan vluchtte, met in zijn kielzog twee miljoen Han-Chinezen, zijn de oorspronkelijke bewoners steeds meer de bergen in getrokken. Bij ‘Aboriginals’ dacht ik aanvankelijk aan Australië, maar er zijn nog steeds allerlei aboriginal stammen in Taiwan, die hun best doen om hun eigen cultuur en gewoontes te bewaren. En dat willen ze graag delen met bezoekers.
Zo ongeveer in het midden van het eiland, in de bergen ligt het dorpje Meixi, de plek van de Seediq-stam. Daar mocht ik een middag langs bij Hakki, die samen met haar man Sapu op een ronduit idyllische plek woont. Midden in een enorme bloementuin met dito moestuin, staat hun oude houten huis plus een verrassend gloednieuwe kookstudio. Hakki geeft al twintig jaar kooklessen en wil me graag kennis laten maken met de inheemse Seediq keuken. Ik had al een kookworkshop gevolgd in Taipei, maar deze was echt totaal anders.
Maar eerst moeten we de zegen vragen van de voorouders. Hakki zingt met zuivere stem aan de ene kant van de tuin, waarna Sapu antwoordt vanaf de overkant. Vervolgens krijg ik een mooie rode sjaal omgeknoopt, vrouwen over de rechterschouder, mannen over de linker, want zo hoort dat bij gasten. We maken eerst een rondje door de moestuin, want er moet nog mais geplant worden, en dan kan ik meteen allerlei verschillende soorten kruiden proeven. Overal geuren de bloemen, die zijn er speciaal vooral voor de vlinders, zegt Hakki, want er zijn hier wel vierhonderd verschillende soorten.
Ik zie een groot veld vol onkruid, maar dat heb ik mis, het is ‘dragons beard’, toch echt een groente. Daarvan eten we alleen de topjes, vertelt Sapu, niet de groene bladeren. En in de winter komen er ribbelige gele groentes aan. Bitter gourd is er ook, een groente die je overal in Taiwan tegen komt, en die ik ken als sopropo uit Suriname. Gelukkig is trouwens de jonge studente Tina erbij als vertaalster, want het echtpaar spreekt geen woord Engels en ik geen Chinees. En al helemaal geen Seediq, hun eigen taal, al doe ik mijn best om wat woordjes te leren, zoals Malusu (hallo) tot Moehoe eh su (dank u).
Tijd om de keuken in te gaan. Er is een verrassend gloednieuwe kookstudio met een immens kookeiland met wel 9 kookplaten, al moppert Hakki dat haar zoon het verkeerde hout heeft gebruikt voor het werkblad. Dat heeft namelijk allemaal ribbels, en dat is lastig schoonmaken. Nou ja, we doen het er maar mee. Door een groot raam kijk je rechtstreeks de tuin in. Maar voor we gaan koken is er eerst wat zang en dans, om er zeker van te zijn dat we een succesvolle workshop hebben. Hakki hupt al zingend vrolijk heen en weer en oogt veel jonger dan de 70 jaar die ze officieel is. Het werkt enorm aanstekelijk, dus voor ik het weet sta ik lekker (fonetisch) mee te zingen (Sio sio si!) en te dansen. Een vrolijk begin van het koken.
De Seediq hebben geen rijst als basisvoedsel, zo blijkt, maar gierst (millet in het Engels). Dat gaat samen met stukjes banaan in bananenblad, die we vervolgens gaar stomen. Daarna wordt het in gekookte versie ook gebruikt om varken en kip mee te marineren. Intussen vertelt Hakki honderduit over de gewoontes en gebruiken. Dan blijkt ook dat ze zelf eigenlijk van een andere stam is, niet de Seediq maar de Taia. Maar haar vader was politieman, dus ze woonden in de stad en ze spreekt de Taia-taal ook nauwelijks. Ze praat en kookt tegelijk, en onophoudelijk stuurt ze ook Sapu steeds weer naar de voorraadkast om andere specerijen te halen. Zoals de heel aromatische wilde bergpeper (maqaw), typisch voor de Seediq. Je moet het nat maken en dan een beetje kneuzen. Traditioneel wordt vlees gebakken op een gril, maar wij doen het nu in een koekenpan, wel zo makkelijk. En natuurlijk hoort er bij de maaltijd ook een salade, samengesteld van allemaal sla en bloemetjes uit eigen tuin, wat ingemaakte pruimen plus Hakki’s geheime dressing.
Samen genieten we uiteindelijk van de lunch, met grote glazen ijskoude kruidenthee erbij, uiteraard ook uit eigen tuin. En dan is het alweer tijd om verder te reizen.

Dit was deel 6 van een uitgebreide reisserie over Taiwan, morgen deel 7.

INFO: Deze reis naar Taiwan heb ik geboekt bij Dimsum Reizen. Zij hebben deze specifieke excursie voor mij gesponsord. En jij kunt ‘m hier ook boeken.

 

Hier vind je alle afleveringen van de serie:
1. Op reis naar Taiwan (introductie)
2. Rondje Taiwan (de route)
3. Eten in Taiwan (het leukste onderdeel natuurlijk!)
4. Kookworkshop Taipei (excursie)
5. Rijst met buikspek uit Taiwan (recept)
6. Seediq aboriginal kookworkshop in Meixi (excursie)
7. Huurauto in Taiwan (met praktische tips)
8. Thee in Taiwan (excursie)
9. Ananaskoek à la Taiwan (recept)